Wat is de palingsoap?
Iedere vrijdag om 21.30 uur op Nederland 1
Het familieleven, de palingsound en het vissersbestaan, het komt allemaal weer voorbij in nieuwe afleveringen van De Palingsoap.
In het nieuwe seizoen van De Palingsoap volgt de TROS naast de inmiddels bekende gezichten, ook inwoners van Volendam die in de vorige reeks nog niet te zien waren. De ‘gewone’ Volendammer krijgt net zoveel aandacht in het programma als de BV’ers; Jan Smit, Nick & Simon, Jan Keizer en de 3js.
Bindmiddel
Alle ingrediënten die het bindmiddel vormen voor dit bijzondere dorp komen aan bod: we zien onder meer de start van het nieuwe seizoen van FC Volendam, met een nieuwe trainer en de lokale sponsors op de achtergrond. Ook de kermis, de ‘nationale’ feestdag van het dorp, komt prominent aan bod.
Vissers
Natuurlijk mogen de vissers niet ontbreken, zij varen iedere dag uit en voorzien het dorp van paling en snoekbaars. Hoe zal het hen vergaan als dit najaar de palingvangst wordt stilgelegd?
Praathuis
Ook de heren van het ‘praathuis’ aan de beroemdste dijk van Nederland krijgen hun vertrouwde podium in de soap. Wie zijn oor hier te luister legt hoort waar het in Volendam werkelijk over gaat. Daar passeren geboorte, dood en de roddels van de dag. Uiteraard was de roerige zomer in het vissersdorp ook in het ‘praathuis’ het gesprek van de dag...
Gemeenschappelijke binding
Centraal in de Palingsoap staan de plekken die een gemeenschappelijke binding hebben zoals de voetbalvereniging FC Volendam en natuurlijk de beroemde dijk waar iedere toerist geweest moet zijn.
Maar ook de Sint Jozef vereniging, het dorpshuis dat voor elke Volendammer een speciale betekenis heeft; de één is er getrouwd en de ander legt er iedere donderdag een kaartje.
Over Volendam
Volendam wil zeggen: Vollendam. Zes eeuwen geleden kwam hier de E of IJe in de zee. Aan dit water was vier kilometer naar het noorden Edam of IJedam ontstaan. Het gebied, dat in Volendam nu nog De Meer heet is een verlaagd gebied ten opzichte van de omliggende bebouwing en fungeerde als havenmond voor Edam.
De bevolking vormt een grotendeels Rooms Katholieke gemeenschap met eigen gewoontes en taal. Oudere Volendammers lopen soms nog in klederdracht.
Op onze culinaire website Eetsmakelijk.nl zie je allerlei heerlijke recepten uit Volendam. Zoek bijvoorbeeld op 'paling'.
Verschillende plaatsen in Noord-Holland boven het IJ en vooral in West-Friesland zijn van oudsher katholiek, maar traditioneel katholieke namenprofielen vinden we alleen nog in Volendam, Zuidschermer, Spierdijk, Lutjebroek en Heemskerk.
Het Volendams is een Waterlands dialect dat alleen in het Noord-Hollandse dorp Volendam wordt gesproken. Voor Nederlands-sprekenden buiten het dorp is het zuivere dialect bijna niet te verstaan.
Bezoek het mooie Volendam met korting
Bent je van plan om het mooie Volendam te bezoeken? Dan hebben wij een leuke aanbieding voor je! Voor slechts 1 euro kun je het 'Palingsoappakket' kopen bij de VVV in Volendam met daarin onder andere een boekje met de 'Palingsoapwandeling' en diverse kortingsbonnen.
Print de kortingsbon op de site van TrosKompas
Naar aanleiding van Uw artikel :”Paling proeven en horen” in het Limburgs Dagblad en de Limburger van Zaterdag 13 februari op pagina E7, met de daarbij prachtige overzichtsfoto van Volendam,waarbij centraal het Mariabeeld op het havenhoofd, mijn reactie. Dit was een initiatief van een Limburger, Leo Olivers uit Maastricht en getuigt van een gelijke Mariadevotie van Volendammers en Limburgers.
Het verhaal van het Mariabeeld op het havenhoofd te Volendam.
In de zomer van 1952 werd door een groep Volendammers, , onder leiding van kapelaan Drost van de St.Vincentiusparochie in Volendam ,voor de eerste keer deelgenomen aan een Nationale Banneuxbedevaart ,georganiseerd door het Centraal Banneuxsecretariaat te Maastricht.
Deze geslaagde pelgrimage van de groep Volendammers leidde tot een uitnodiging aan de Limburgse Banneux-promotor, de heer Leo Olivers uit Maastricht, om een voordracht met film over het Banneuxgebeuren te komen houden in het St.Joseph gebouw te Volendam op Zondagmiddag 28 September 1952.
Die zondagmiddag was de belangstelling echter zo groot, dat men besloot diezelfde avond een tweede bijeenkomst te organiseren. Doch opnieuw had men niet op een zo grote belangstelling gerekend en daarbij het laaiende enthousiasme van de Volendammers, dat Leo Olivers werd gevraagd ook de volgende dag ,Maandag 29 September 1952 nog twee voordrachten te houden.
Diezelfde zondagavond ,na de zo geslaagde bijeenkomsten, liep Leo Olivers samen met kapelaan Drost naar het havenhoofd voor een groet aan de uitvarende Volendammer vissersvloot. Leo Olivers was onder de indruk van die sterke Volendammer saamhorigheid, bijzonder ook voor hun grote mariadevotie, zoals hij dit op deze dag mocht ervaren. Spontaan opperde hij aan kapelaan Drost,: “Hier op deze plaats zou het een prachtige plek zijn voor het plaatsen van een Mariabeeld , speciaal het beeld van O.L.Vrouw van Banneux,de Maagd der Armen, die immers in Banneux heeft gezegd te zijn gekomen voor alle Natiën.”Hij vervolgde, “ Is er nog een betere plaats dan hier, waar jaarlijks zoveel duizenden toeristen , bezoekers en zeker niet op de laatste plaats de Volendammer vissers voor hun dagelijks brood , de haven in en uit varen.”?
De volgende dag Maandag 29 September, volgde opnieuw twee voorstellingen. Tijdens de laatste bijeenkomst waren inmiddels een aantal gemeentelijke autoriteiten nieuwsgierig geworden, waaronder de Burgemeester van Edam en Volendam, die ook wel eens wat over het Banneuxgebeuren wilde vernemen. Tijdens de pauze nam kapelaan Drost spontaan het woord en vertelde heel enthousiast over wat hem die avond tevoren was overkomen, toen Leo Olivers hem voorstelde een beeld van O.L.Vrouw van Banneux te plaatsen op het havenhoofd. Hij had er steeds aan moeten denken of hij dit voorstel wel of niet moest kenbaar maken. Eerst een diepe stilte en dan plotseling een reagerende zaal met een daverend applaus.
Kapelaan Drost voelde zich hierdoor gesterkt en vroeg het aanwezige College van B en W of zij hiermede konden instemmen. De burgemeester reageerde hierop dat hij alle medewerking wilde verlenen bij een spoedige behandeling in de gemeenteraad. Ruim tweeduizend Volendammers hadden de voordrachten van Leo Olivers tijdens die twee dagen bijgewoond.
Driekwart jaar later op 19 Juli 1953 was het groot feest in het versierde Volendam. De met vlaggen getooide vissersvloot met als eerste de botter, de “Volendam III” met aan boord de grijze Haarlemse Bisschop, Mgr.J.P.Huybers en andere officiële genodigden. Deze voer gestaag naar het havenhoofd, gevolgd door een volgende botter,welke volgde met aan boord de zingende maagdenkoren van Cadier en Keer en Oost Maarland, welke gelijk het bekende maagdenkoor van Tongeren , geheel in het wit gekleed met palmtakken en bronzen klokkenspel, de bekende marialiederen zongen van de Belgische componist “Jaminé”. Ook de Volendamse fanfare was er eveneens ter opluistering. Op het havenhoofd was het de gemengde zangvereniging onder leiding van de heer Moeskops, die ook hun bijdrage leverde aan de feestelijke gebeurtenis, de plechtige inhuldiging en zegening door de Haarlemse Bisschop. De Bisschop van Luik ,Mgr.Kerckhoffs had het nieuwe Mariabeeld reeds officieel ingezegend in Banneux, voor het vertrek naar Volendam.
Meer dan 300 Limburgers in een zevental bussen naar Volendam gekomen, woonden eveneens de feestelijkheden bij. De heer Schokker vertolkte de grote vreugde van alle Volendammers met de komst van de Maagd der Armen naar Volendam.
Die avond vond er een ware verbroedering plaats van de Volendammers met hun Limburgse en Belgische gasten. De dag er na hadden de Volendammer vissers hun gasten uitgenodigd voor een tochtje op het IJsselmeer en naar Marken. Ondanks dat Marken geheel protestant is, zongen de deelnemende koren op Marken spontaan een aantal marialiederen voor de plaatselijke bevolking.
Kortom, het verhaal van het Mariabeeld in de haven van Volendam was voor velen een geweldige en heel bijzondere gebeurtenis, zeker voor de Volendammers zelf, welke diep in hun hart een grote devotie hebben voor Maria. Leo Olivers, had zeker niet kunnen denken ,dat zijn Banneuxverhaal zo een prachtig vervolg had. Tot aan zijn dood in 1966 had ook hij Volendam en zijn Volendammers een bijzonder plekje gegeven in zijn hart.
Peter Olivers ,Schinnen 13/02/2010